18 Δεκ 2016

Η Μάχη [αφιέρωμα] Με τη φαρέτρα γεμάτη πας στη μάχη


Αναφορές στην Μάχη
του κ. Νίκου Λυγερού 

Επιμέλεια Σ. Ντρέκου

Περιεχόμενα 

  • Η πρώτη μάχη
  • Ξεχασμένες Μάχες
  • Δεν έχεις δει μάχες
  • Στη μάχη 
  • Με τη φαρέτρα γεμάτη πας στη μάχη
  • Η μάχη για το μέλλον
  • Η πρώτη μάχη
  • Πριν τη Μάχη του Γρανικού
  • Νοητική μάχη
  • Μάχη με πύργους
  • Κάθε βήμα και μια μάχη
  • Η σκιά της μάχης
Η πρώτη μάχη

Η πρώτη μάχη θύμισε τις προηγούμενες. Ο μικρός γίγαντας δεν είχε ξεχάσει τίποτα και κοίταζε το μεγάλο αντίπαλο δίχως να φοβάται. Τα χρόνια δεν είχαν σημασία. Η χιλιετία είχε ήδη αρχίσει εδώ και καιρό. Το άνοιγμα του ήταν κλειστό από την αρχή, γιατί ήθελε να κρατήσει κάθε θέση και να μη θυσιάσει άσκοπα κανέναν από τους δικούς μας. Και αντέκρουε κάθε κίνηση του εχθρού σαν να πολεμούσε με τη βαρβαρότητα.

Τότε καταλάβαμε ότι δεν έπαιζε με τις ζωές μας γιατί ο σκοπός του ήταν ξεκάθαρος. Δεν θα άφηνε κανένα κατακτητή να καταπατήσει τη γη μας. Όλες οι γραμμές μας ήταν δεσμοί χωρίς δεσμά. Δεν μας ανάγκαζε να αμυνθούμε. Όλα ήταν φυσιολογικά σαν ένας αόρατος μηχανισμός που λειτουργούσε ασταμάτητα κι ακάθεκτα έως το τέλος της αποστολής. Αυτό ήταν. Η μάχη ήταν αποστολή και τίποτα δεν μπορούσε να μας εμποδίσει.








Ξεχασμένες Μάχες

Αν ξέχασες τη μάχη του Μαντζικέρτ*
 και του Μυριοκέφαλου
τότε εύκολα μπορείς να πέσεις στην παγίδα 
όπου θα σε ρίξει το τέχνασμα του στρατηγικού βάθους, 
διότι θα πιστέψεις ότι υπάρχει μια διαφορά 
εκεί που βρίσκεται απλώς μια συνέχεια 
με τον ίδιο στόχο και την ώρα που ξεχνιέσαι 
κοιτάζοντας τη σειρά των ονείρων σου 
άλλοι γράφουν το μέλλον που δεν έχεις πια.


Ερμηνεία: Κάτσιος Κωνσταντίνος
Παραγωγή: Μηλίδης Παντελής






Δεν έχεις δει μάχες

Δεν έχεις δει μάχες που κρατούν δεκαετίες,
πολέμους σκληρούς που διαρκούν αιώνες,
και χιλιάνθρωπο
αλλά πιστεύεις ότι ξέρεις κι εσύ
από πολεμικές τέχνες επειδή φοράς μια ζώνη
όμως πέρα από το τετράγωνο
είσαι άτομο χωρίς ιστορία και μέλλον
αν δεν σε προστατέψει ο σταυρός μας
τα στρατηγήματα και η πολιορκητική
που μας δίδαξαν οι Δάσκαλοι της Δικαιοσύνης.

Με τις μάχες μας

Με τις μάχες μας ενάντια στη βαρβαρότητα
αποδείξαμε διαχρονικά ότι κάτι είναι αήττητο
όσο το θεωρούμε ως έχει ενώ με τον Ελληνισμό
που σκέφτεται τοπολογικά κι όχι γεωμετρικά
και με το μείγμα του ήλιου και της θάλασσας
ένα κομμάτι γης έγινε η πατρίδα μας
γιατί προτιμούμε πάντα τις σχέσεις
σε σχέση με τις επαφές γιατί ξέρουμε
από την αρχή ότι αυτό το μικρό κομμάτι γης
είναι ικανό να γίνει φάρος για τον Χρόνο
και την Ανθρωπότητα.

Η μάχη του Μυριοκέφαλου. Πίνακας του 19ου αι.

Στη μάχη

Στη μάχη δεν φοβόμαστε τη φωτιά
γιατί είμαστε του φωτός
και τα μάρμαρα που σηκώνουμε
είναι τα γλυπτά μας
γιατί λαξεύσαμε τον Χρόνο
για να φανεί η μνημοσύνη
σ’ όλες τις εποχές που ήρθαν
μεταγενέστερα
και δεν καθόμαστε σε θρόνους
αλλά συνεχίζουμε πάντα όρθιοι
με το κεφάλι στον ουρανό.







Με τη φαρέτρα γεμάτη πας στη μάχη

Με τη φαρέτρα γεμάτη πας στη μάχη. Αλλιώς δεν έχει νόημα να την κουβαλάς και να κάνεις ότι είσαι τοξότης. Και δεν θα πείσεις κανένα ότι έχεις σκοπό να σημαδεύσεις τον εχθρό. Όταν λες λοιπόν ότι θα δώσεις μάχη μην περιμένεις και ανταπόκριση από τους δικούς μας.

Αφού όλοι έχουν καταλάβει ότι οι κινήσεις σου δεν πρόκειται να γίνουν πράξεις. Δεν αρκεί να έχεις πειθώ όταν ο άλλος ξέρει από στρατηγική. Κι όταν χρησιμοποιείς ένα εθνικό θέμα για να προωθήσεις τις θέσεις για να κάνεις τη δήθεν εξιλέωση αποφάσεων που πήρες πριν δέκα χρόνια κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει.

Διότι εμείς, δεν εγκαταλείπουμε τη μάχη για την πατρίδα μας. Κανένας δεν παίζει σκάκι χωρίς να έχει όλα τα κομμάτια του και τα πιόνια του στην αρχή. Ειδικά αν ο εχθρός έχει περισσότερο υλικό από εσένα. Αν δεν έχεις τη δυνατότητα λοιπόν μην παίζεις με τη δική μας γη, αφού εσύ δεν της δίνεις σημασία.

Δεν πρόκειται να πέσουμε στην παγίδα του συμβιβασμού, δεν το κάναμε πριν δέκα χρόνια που δεν είχαμε καμία άλλη επιλογή. Ενώ τώρα η πατρίδα μας έχει το απέραντο γαλάζιο μαζί της. Δεν είμαστε πια μια μικρή χώρα χωρίς προοπτικές, αλλά ένα κράτος που γνωρίζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο και δεν θέλει να παραχωρήσει κανένα από τα δικαιώματά του. Δεν φοβόμαστε τη βαρβαρότητα και το ραγιαδισμό. Έχουμε επιβιώσει εδώ και αιώνες ακόμα και με προδότες.

Η πατρίδα μας έχει μέλλον. Και τα οικονομικά ή τα πολιτικά δεν έχουν καμία σημασία σε σχέση με τη στρατηγική που ακολουθούμε. Δεν είναι λοιπόν κινήσεις εντυπώσεων που θα μας αιφνιδιάσουν. Γιατί τώρα ξέρουμε για στρατηγικό σχεδιασμό σε εθνικό επίπεδο και γνωρίζουμε τα θεμέλια της γεωστρατηγικής για την πατρίδα. Εδώ είμαστε, εδώ θα είμαστε ακόμα κι αν φύγεις.






Η μάχη για το μέλλον

Η αντίσταση άρχισε από την εκκλησιά ανάμεσα στις πέτρες. 
Είχαν επιγραφές που κανείς πια δεν διάβαζε.
Κι όμως έβαλε πάνω στα γράμματα, τα χέρια του γιατί ήξερε
ποιος είχε ζωγραφίσει τα βυζαντινά.
Είχαν συγκεντρωθεί στον πιο μικρό χώρο της θυσίας.
Τους είχαν προδώσει ραγιάδες που φοβόντουσαν τους βάρβαρους
κι εκείνοι τους είχαν εντοπίσει από τον απέναντι λόφο.
Και τώρα περίμεναν την εισβολή.
Το μοναστήρι είχε ήδη πέσει.
Κρατούσε μόνο το μυστικό εκεί που ήταν και το κρυφό σχολειό. 
Όλοι φοβόντουσαν γιατί τους είχαν πει για τη φρίκη των βασανιστηρίων
αλλά τους είχε καθυστερήσει ο οπλαρχηγός
δεν θα έμενε κανένας ζωντανός
τους το είχε υποσχεθεί.
Κι εκεί θα ήταν πια τάφος των εχθρών της γης τους.
Είχαν φέρει ντουφέκια και σπαθιά μέσα στην εκκλησιά.
Δεν είχε πια τίποτα ο Παπάς αφού και αυτός ήταν μαζί τους 
Άκουσαν θόρυβο…
Σιωπή.
Ήταν με τα πόδια. Τα άλογα δεν μπορούσαν να κατεβούν την χαράδρα.
Μετρούσαν τα βήματα.
Ήταν πολλοί.
Τόσο το καλύτερο σκέφτηκε.
Θα έχουν πολλά θύματα.
Κρύφτηκαν σε κάθε γωνιά της εκκλησίας ακόμα και στα ύψη.
Σιωπή δίχως φως.
Το σκοτάδι θα τους βοηθούσε.
Τους είδαν να μπαίνουν με φόρα δίχως σεβασμό.
Περίμεναν το σήμα.
Ερχόντουσαν κι άλλοι.
Δεν έβλεπαν τίποτα.
Τότε έπεσαν τα βόλια και τα σπαθιά από παντού.
Ούρλιαζαν για να βρουν τους μαχητές.
Μόνο που δεν άλλαζε τίποτα.
Οι αντίπαλοί τους ήταν αόρατοι.
Και πέθαιναν δίχως να μάθουν γι’ αυτούς.
Τους έθαψαν όλους κι άφησαν την εκκλησιά, αλλά πήραν τις εικόνες.






Η πρώτη μάχη

Η πρώτη μάχη της Επανάστασης αρχίζει μέσα σου
όταν αποφασίζεις ότι δεν πρόκειται να αποδεχτείς
τίποτα άλλο από το παρόν
κι ότι μπορείς ν' αλλάξεις το μέλλον με τη δράση σου
και την θυσία για να υπάρχεις ως ελεύθερο ον
κι όχι ως σκλάβος του κατεστημένου 
μόνο τότε ξεκινάς τον αγώνα ποτέ αλλιώς.






Πριν τη Μάχη του Γρανικού

Ο Παρμενίων κι ο Αλέξανδρος σχεδιάζουν τη μάχη του Γρανικού.

- Ήρθε η ώρα.
- Κι αν είναι νωρίς;
- Ποια είναι η δομή τους;
- Το περσικό ιππικό παρατάχθηκε κατά μήκος του ποταμού.
- Περίεργο.
- Είναι ισχυρότερο από το δικό μας και θέλουν να φαίνεται.
- Θέλουν ν' αντιταχθούν με αυτό.
- Και το πεζικό τους βρίσκεται πιο πίσω.
- Ασιατικό, ελληνικό και περσικό μαζί.
- Ναι όλοι μαζί.
- Εχθροί και προδότες.
- Είναι χιλιάδες.
- Πρέπει να είναι αρκετοί.
- Είναι περισσότεροι από εμάς.
- Δεν αλλάζει τίποτα πια.
- Τι θέλεις να πεις.

Ο Αλέξανδρος πήρε ένα χαρτί κι ένα μολύβι. Σχεδίασε γρήγορα την παράταξη των αντίπαλων στρατευμάτων.

- Είσαι μαθητής του Αριστοτέλη.
- Σωστά.
- Και θεωρείς ότι αυτή η παράταξη αρκεί;
- Όχι βέβαια.
- Τότε;
- Είναι απλώς η αρχή.
- Και η συνέχεια;
- Ένταση και κινητικότητα.
- Με πλάγια επίθεση.

Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε και θυμήθηκε τα πρώτα μαθήματα του με τον Αριστοτέλη και την Ιλιάδα. Πόσο μετά ήταν λίγο πριν την μάχη.

- Αιφνιδιασμός λοιπόν.
- Κανείς από τους εχθρούς μας δεν θα καταλάβει τον σχηματισμό μας.
- Αυτό θα προστατέψει τους δικούς μας.
- Κι ο ποταμός;
- Ένα εμπόδιο που θα χρησιμοποιήσουμε.
- Με ποιον τρόπο;
- Η ροή του θα κρύψει την πλάγια επίθεση.
- Οι Πέρσες θα πιστεύουν ότι μας σέρνει το ρεύμα.
- Ενώ θα έχουμε επιλέξει την πορεία μας.
- Θα πιστέψουν ότι παρασυρθήκαμε.
- Και θα τους παρασύρουμε εμείς !
- Μα πώς θα τους ξαφνιάσουμε;
- Θα σταθούμε ακίνητοι ...
- Ακίνητοι ;
- Ακίνητοι απέναντι τους.
- Δεν καταλαβαίνω.
- Πρέπει να φανεί ότι η απόφαση της επίθεσης έγινε με επιπόλαιο τρόπο, την τελευταία στιγμή.
- Δίχως σκέψη.
- Αυθόρμητα.
- Μα θα δουν ότι δεν έχει νόημα.
- Αν ο στόχος είναι αδιανόητος, ο εχθρός σου δεν μπορεί να τον κατανοήσει.
- Έχουν κάνει ήδη σφάλματα στρατηγικής.
- Θα κάνουν περισσότερα ακόμα.
- Σκέφτηκες το πριν και το μετά.
- Το μετά και το πριν.
- Έγινες επικίνδυνος Αλέξανδρε !

Ο Αλέξανδρος δεν απάντησε απλώς έβαλε το κεφάλι του λοξά.

    1. Ν. Λυγερός - Πριν τη Μάχη του Γρανικού
      Αφήγηση: Χάρης Κονιός Αλέξανδρος: Νίκος Πασπαράκης 




      Νοητική μάχη

        - Δάσκαλε όταν κάνω μάθημα μαζί σας νιώθω ότι με προετοιμάζετε.
        - Δεν υπάρχει άλλος λόγος.
        - Αφού είμαι κόρη.
        - Είσαι άνθρωπος. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των μαθητών μου.
        - Κι αν δεν μπορέσω να σηκώσω το σπαθί.
        - Ο καθένας ορίζει ποιο είναι το σπαθί του.
        - Έχουμε επιλογή…
        - Η νοητική μάχη αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους.
        - Σωστά είμαι κι εγώ ελεύθερη.
        - Αυτή είναι η πρώτη σου επιλογή.
        - Μετά την ύπαρξη του δασκάλου.
        - Η ελευθερία θέλει γνώσεις.
        - Το βλέπω και το μαθαίνω.
        - Έτσι γίνεσαι πιο ανθρώπινη.
        - Με τις γνώσεις μας.
        - Οι Έλληνες είναι φιλόξενοι και στην σκέψη.
        - Διότι ξέρουμε την αξία του άλλου.
        - Διότι είμαστε οι άλλοι άλλοι.
        - Κι όχι εμείς.
        - Γι’ αυτό μοιραζόμαστε τις γνώσεις μας.
        - Είναι τρόπος σκέψης.
        - Κι έγινε τρόπος ζωής.
        - Διότι είμαστε οι επόμενοι.
        - Επειδή ακούμε τους προηγούμενους.
        - Το έργο της γέφυρας.
        - Γι’ αυτό πρέπει να είσαι προετοιμασμένη.
        - Για τις επιθέσεις, δάσκαλε ;
        - Για την αντεπίθεση του Ελληνισμού.
        - Θα μας χτυπήσουν οι βάρβαροι ;
        - Αλλά θ’ αντισταθούμε.
        - Θα μπορέσουμε ;
        - Κοίτα τα βιβλία…
        - Τι πρέπει να δω ; 
        - Την αντίσταση του χρόνου.
        - Οι δικοί μας πέθαναν για να τον σώσουν.
        - Αυτός είναι ο ρόλος μας.
        - Δεν πρέπει να χαθεί κανένα βιβλίο.
        - Το πιο σημαντικό είναι η βιβλιοθήκη.
        - Μα είναι τεράστια ! Πώς θα την προστατέψουμε ;
        - Την έχουν μάθει τα ιερά τέρατα.
        - Κι εμείς οι μαθητές τι θα κάνουμε ;
        - Διαβάζετε για να μάθετε την αξία του πολιτισμού μας.
        - Κι αν έρθουν τα κτήνη ;
        - Τότε θα μείνετε στο πλάι μας.
        - Κι αν φοβηθούμε ;
        - Αυτός που ξέρει…
        - δεν φοβάται.
        - Δάσκαλε, θέλω κι εγώ να παλέψω μαζί σας, κι ας είμαι μικρή.
        - Διαβάζεις ήδη τα σύμβολα.
        - Και ;
        - Είναι τα κράματά μας.
        - Τα σπαθιά μας.
        - Ενάντια στη λήθη.
        - Δάσκαλε, θέλω να μου μάθετε όσο περισσότερα μπορείτε.
        - Αυτό δεν θα το αντέξεις.
        - Γιατί ;
        - Γιατί δεν πέθανες ακόμα.
        - Δεν σας καταλαβαίνω.
        - Εν αρχή, ο θάνατος.
        - Μα εσείς πόσες φορές πεθάνατε ;
        - Όσες φορές χρειάστηκε η πατρίδα μου να επανέλθω για τον αγώνα.
        - Την επόμενη φορά δάσκαλε δεν θα σας αφήσω να πεθάνετε μόνος σας και θα επανέλθουμε μαζί. 






Μάχη με πύργους

Μάχη με πύργους
σε όλη
τη διάρκεια
της παρτίδας
γιατί οι στήλες
άνοιξαν
γρήγορα
με πολλές
ανταλλαγές
άρα
μη ξαφνιάζεσαι
για το σκληρό
παίγνιο
διότι
κάθε
λεπτομέρεια
έχει
σημασία
διότι
οι ισορροπίες
είναι λεπτές
και υψηλού
επιπέδου.

Ερμηνεία: Σταμπολίδου Κυριακή
Παραγωγή: Χριστοφή Χριστόφορος





Κάθε βήμα και μια μάχη
για τον αγωνιστή
που συνεχίζει το έργο του
ακόμα και όταν οι άλλοι
έχουν εγκαταλείψει τα πάντα
διότι ξέρει ότι κανένας άλλος
εκτός από τον ίδιο
δεν θα το κάνει
άρα ακόμα και μόνος
παλεύει με όλους
τους εχθρούς της ελευθερίας.






Η σκιά της μάχης

Ήξερες ήδη 
για την ήττα
δεν είχες ελπίδες
ούτε καν ψεύτικες.
Το τέλος ήταν στην αρχή.
Όλο το θέμα σου
ήταν η ομορφιά της ήττας.
Κανείς από τους δικούς σου
δεν θα έφευγε ζωντανός. 
Οι επόμενοι νεκροί
ήταν δίπλα σου
δεν περίμεναν την αλήθεια
είπαμε την ήξεραν ήδη
μόνο η ομορφιά αργούσε.
Μα όταν είδες
την σκιά της μάχης
κράτησες 
τις Θερμοπύλες.









*Η μάχη του Μαντζικέρτ μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Σελτζούκων έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ στην Τουρκία). Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ' Διογένης ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και απελευθερώθηκε μετά την καταβολή λύτρων, ενώ η Βυζαντινή αυτοκρατορία υποχρεώθηκε στην καταβολή ετήσιου φόρου και την παραχώρηση μερικών φρουρίων στους Σελτζούκους. Αυτή η πανωλεθρία των βυζαντινών στρατευμάτων και, κυρίως, η εσωτερική πολιτική παράλυση που ακολούθησε, επέτρεψε τη μόνιμη εγκατάσταση των Σελτζούκων στη Μικρά Ασία. (wikipedia.org)


Σοφία Ντρέκου / Νίκος Λυγερός Λόγοι
Κείμενα/Ποίηση: Opus of N. Lygeros

Σχετικά θέματα








Δεν υπάρχουν σχόλια: